1994 ~ Van stopwatch naar startnummerchip

Hoe weet je van duizenden lopers precies wie wanneer finisht? In 1994 was dat nog een flinke logistieke uitdaging. De Dam tot Damloop introduceerde dat jaar een nieuwe manier van registreren: deelnemers liepen met een barcode op hun startnummer.

Na de finish werd die barcode uitgelezen. Een flinke stap vooruit ten opzichte van de jaren ervoor, toen medewerkers finishtijden en startnummers nog grotendeels handmatig moesten registreren.

Toch was een exacte nettotijd nog niet vanzelfsprekend. Met duizenden lopers duurde het na het startschot soms minuten voordat je daadwerkelijk over de startlijn kwam. Wie zijn precieze tijd wilde weten, moest daarom zelf een stopwatch starten en stoppen.

Inmiddels gaat dat volledig automatisch. Tegenwoordig zit er een chip in het startnummer, die bij het passeren van de start- en finishmat wordt geregistreerd. Zo krijgt iedere deelnemer zijn eigen netto eindtijd. Van handmatig klokken, via barcodes naar chips: ook de tijdregistratie is in 40 edities flink vooruitgegaan.